İSTİKLAL MARŞI
Korkma, sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak;<br>Sönmeden yurdumun üstünde tüten en son ocak.<br>O benim milletimin yıldızıdır, parlayacak;<br>O benimdir, o benim milletimindir ancak.<br><br>Çatma, kurban olayım, çehreni ey nazlı hilal!<br>Kahraman ırkıma bir gül! Ne bu şiddet, bu celal?<br>Sana olmaz dökülen kanlarımız sonra helal...<br>Hakkıdır, hakk'a tapan, milletimin istiklal!<br><br>Ben ezelden beridir hür yaşadım, hür yaşarım.<br>Hangi çılgın bana zincir vuracakmış? Şaşarım!<br>Kükremiş sel gibiyim, bendimi çiğner, aşarım.<br>Yırtarım dağları, enginlere sığmam, taşarım.<br><br>Garbın afakını sarmışsa çelik zırhlı duvar,<br>Benim iman dolu göğsüm gibi serhaddim var.<br>Ulusun, korkma! Nasıl böyle bir imanı boğar,<br>'Medeniyet!' dediğin tek dişi kalmış canavar?<br><br>Arkadaş! Yurduma alçakları uğratma, sakın.<br>Siper et gövdeni, dursun bu hayasızca akın.<br>Doğacaktır sana va'dettiği günler hakk'ın...<br>Kim bilir, belki yarın, belki yarından da yakın.<br><br>Bastığın yerleri 'toprak!' diyerek geçme, tanı:<br>Düşün altında binlerce kefensiz yatanı.<br>Sen şehit oğlusun, incitme, yazıktır, atanı:<br>Verme, dünyaları alsan da, bu cennet vatanı.<br><br>Kim bu cennet vatanın uğruna olmaz ki feda? Şuheda fışkıracak toprağı sıksan, şuheda!<br>Canı, cananı, bütün varımı alsın da hüda, Etmesin tek vatanımdan beni dünyada cüda.<br><br>Ruhumun senden, ilahi, şudur ancak emeli: Değmesin mabedimin göğsüne namahrem eli.<br>Bu ezanlar-ki şahadetleri dinin temeli, Ebedi yurdumun üstünde benim inlemeli.<br><br>O zaman vecd ile bin secde eder -varsa- taşım, Her cerihamdan, ilahi, boşanıp kanlı yaşım,<br>Fışkırır ruh-i mücerred gibi yerden na'şım; O zaman yükselerek arşa değer belki başım.<br><br>Dalgalan sen de şafaklar gibi ey şanlı hilal! Olsun artık dökülen kanlarımın hepsi helal.<br>Ebediyen sana yok, ırkıma yok izmihlal: Hakkıdır, hür yaşamış, bayrağımın hürriyet;<br>Hakkıdır, hakk'a tapan, milletimin istiklal!